Frederik's profileWelcome in the Domus of ...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
30 December Now I have lost it all.And I should thank her, perhaps. In some weird kind of way. Because, because of her, I now lost my last fear. And it feels somewhat uncomfortable, almost frightfull. To say I have no more fear. For I would love to have fear of losing. Or should I just continue to call that fear love. appearently, I can hurt people I like. Atleast, when they ask me to. And would I really have lost it all? I don't know. That's the thing I don't know. The last weight on the balance, on the side of 'bad' has finally put it in some form of numb balance. I think I got to get used to it. To get used to it. That perhaps, just perhaps I can indeed teach to other, all that I know. Even if it isn't easy. And, Perhaps I should. Right now, I just get to get over this. And rest assure. Right now, and tomorrow, and yesterday. I am in love, with nobody whatsoever. Regards! http://aura.zaadz.com/photos/13/127391/large/rosenrot2.jpg 18 December Have I lost vanity?Or have I lost something else, to lose the need of questioning so much. Yes in a way, I tried to suppress my curiosity, but not necessarily to such an extend. Where as jealousy and need to know basis only have gone out the window. I know what I need, and have no need to know more, since I will never need it. I stopped speculating who other people are, because I’ll know when they speak to me, or when they write and how. I have lost the endless will to so badly love someone also. I know what it is, and I know how it works. And I sure as hell know, how not to get lost in it. Again. At least for me. I have lost the eager to be better then someone else, and to excel in so many different fields of knowledge and skill. As if it were only because I know what mine are, and that many people like me, even for that little things I can do. And others cannot. Then I still don’t know why I am feeling so empty. Is it because I am alone right now? Is it because I might fear the future or is it because I fear that today was different then yesterday, and that today will be different from tomorrow. Whatever it is, it has got to be silly. Because you see, of course you can worry about the future, and about the past. And sure as hell about the present. We should perhaps only worry about those things we can change. Because yes, you can prepare yourself for things to come. And try to act prepared. But when you try really hard, you’d just act the way as you would have prepared. Not as it is actually unfolding. Making it somewhat different then how you liked it to have been. So, I thought of this: 10 simple commandments: - Speak the truth, and have no fear of hurting others. - Follow your heart, it is your truth, it is all you got. - Respect yourself and other people’s opinion, so what if someone hates you, they at least had the courtesy to tell you, so that you get the option to change - Don’t assume to much about your world, just check it out yourself, don’t start working elaborate scenarios in your head, they will only do you more harm, when you just don’t know. - Understand that far from everyone can speak the truth, can live without fear of its consequences. That most people follow their heart, but forget about the truth, which they chose to neglect. That most people respect themselves less then others, or the other way around, but hardly ever mutual for each person. That everyone expects so much, in effort of so little, for so many. - Understand that you are free. And try to find out what that means. - Respect life, and the world around you. Or at least be brave enough to see and understand that it is ever changing. - Nothing comes alone. There is always two sides or more to everything, everyone and every time anywhere where you might come across a problem. Or something that bothers your mind. - Understand that you change, and so does everyone around you. Give yourself and others a chance. - Teach what you know, don’t take away anyone else’s chance to learn, just because you know it is better. Even teach when at first such a lesson seems to harsh. But do it out of love and respect. The eleventh player: Get your own bloody definitions of every word expressing a feeling. So, that was about it. I feel better now. Thank you. Feel free to use it afterwards. I might need to rethink it over, I’ll post the up-dates here. Ciao, 10 December Religion, Science and mankind.Religion, Science and
mankind. 09 December Zoals de tijd komt, en weer gaat.Vastzitten in het web, waar mensen leven, omdat ze niks beters hebben. Of vastzitten in bed, omdat daar dromen zijn, of iemand warm. Zelfs al zit je vast, waar blijft je hoofd dan? Waarom houdt die het soms niet bij? Mensen zijn wat ze willen, en anders proberen ze dat wel te worden. Met veel moeite af en toe. Daar zijn ze thans constant in. Want er is leven, zelfs na de doembedachte tijd. Er is leven na geluk, er is zelfs leven na dood. Niet hetzelfde leven eigelijk. Maar meer een nieuw, een ander, waar je eigelijk niet bang voor hoeft te zijn. Je moet alleen verandering willen zien. Of mensen willen opmerken, vooral voor wat ze zijn, en ze soms niet zichzelf laten verteren in hun eigen aannamens, omdat men de tijd niet neemt, om naar de waarheid te zoeken. Uit angst, uit onwetenheid of misschien zelfs uit geluk, het maakt niet uit, het komt op hetzelfde neer. En daar sta je dan, Eenzame gedachten, zonder dat het lichaam wat ze draagt ooit alleen lijkt te zijn. Je hebt iets goed gedaan, je hebt iets heel erg goed gedaan. Maar de zin, of de reden om wederom af te vragen waarom ontbreekt. Alsof je het eigelijk al weet, zonder er over na te denken. En daar genoegen mee neemt, omdat niemand anders bezwaar aantekend. En je voor jezelf toch allang weet, dat lang niet alles wat in mijn hoofd speelt goed voor mij is. Laat staan een beter mens maakt. Daar heb je vaak anderen voor nodig, niemand kan het echt alleen. En dan? 01 December Anger number two -- De herhalende mensI don't write into madness very often. But I will do so once again, It has been long I know. Just bear in mind I wrote this listening to the tunes of Beyond the Sea, By Robbie Williams one of the more aptly jazz songs. I just love the wind. So, I will aptly write this in Dutch. Het is grappig, mensen lezen eigenlijk niet goed genoeg. Of misschien juist wel. Als je goed leest staat er meestal geen toespelling op de persoon. Een verontwaardigd antwoord, vertelt je dus eigelijk al twee dingen. Ergens heb je gelijk, daar heeft die persoon een hekel aan. Want wie ben ik? Nee serieus, sta er verdomme eens bij stil. Hoe echt is dat beeld wat jij van mij hebt? Hoe goed ken jij mij? Goed er zijn mensen die mij echt kennen, maar wel verdomt weinig overigens. Eigelijk wordt je als mens altijd vreselijk bevooroordeelt. Altijd eigelijk. Al is het alleen maar omdat de meeste mensen het onbeleeft vinden, als je het gewoon vraagt. Ik niet. Vraag het dan! Ik ben dol op het leven, zelfs boosheid en pijn, mits dat een goede werkelijke gegronde reden heeft. Een begravenis kan mij hevig ontroeren. Krokodillen tranen irriteren mij mateloos. Bedrog kan mooi zijn, maar gewoonweg liegen omdat het makkelijk is. Daar heb ik geen respect voor. Ik vind alles eigelijk wel mooi. De liefde van een ander, voor een ander. Is prachtig. Zelfs als het mooi en wederzijds is, zelfs als ik 1 van de twee had willen zijn. Maar zeg het dan gewoon. Opdat ik tenminste de kans krijg het te respecteren. En mijn niet een wegduikende blik geven, of constant vermijden. In de hoop dat ik het vergeet. Ik vergeet nooit mensen! En ik heb dit hetzelfde, exact hetzelfde al eens eerder gehad. Het gaf me vreselijk veel pijn, onmacht an haat. Nu, nu wordt ik alleen maar kwaad. Omdat ik de enige lijk te zijn die erdoor verandert. Terwijl iedereen hetzelfde blijft. Alsof het ze niks kan schelen. Omdat iets schelen, immers te veel moeite is. Dat je lui ben, owke, dat is iedereen. Ik ook. Maar ik mensen geen oneerlijk onrecht aan (geen pleonasme)! Dat is tegen mijn nature. En als op de 1 of andere overhoopte manier toch gebeurt. Vertel het me dan, dandoe ik er vanalles aan om het goed te maken, of leg je uit waarom. Ik ben allang sterk genoeg. Vroeger liep mentaal achter op fysiek, nu is dat precies andersom. Klungelig mens. *JA ik ben er ook in, maar wel eentje die schijnbaar niet elke keer in de Sociaal herhaling valt. Als ik stotteren en spelfouten niet meetel. Want ik ken er niet 1 die dat doet, ik ken er wel een dozijn, waarvan ik het bewust weet, en zoveel meer waarvan ik het letterlijk dutf te vermoeden. Maar tegelijkertijd, hou ik er soms ook weer van. Als je van de ontwetendheid van mensen geniet. Dan geniet je idere dag, en hoef je nooit lang te wachten om te kunnen genieten. Desnoods lach je jezelf gewoon hard uit. Leer je zelf ook weer wat. Ik heb nu, morgen en gisteren, echt even genoeg van de herhalende mens. Als iemand mij erop betrapt wrijf het er dan maar lekker in. Weet ik ook weer hoe dat is. Want ik herhaal mezelf echt wel, angsten, blijheden, gellukig niet mijn mening over anderen. Ik doe er maar een ondertitel bij. Als jij je aangesproken voelt mooi. Ik vind wat je doet, dom, of zelf slechts. Ik bedoel, zie je nu echt niet het antwoord recht voor je neus liggen. Of wil je het niet zien liggen? (respectievelijk dom, slecht) En in Naïeviteit geloof ik ook niet meer. Er zijn zoveel slimmere mensen om mij heen, waarom zouden die het niet zien dan? Omdat het ze geen zier intresseerd? (Ik betwijfel het) Omdat ze het niet willen weten (Zou kunnen) Misschien omdat ze wel niet meegemaakt hebben wat ik wel meegemaakt heb, en het zo bekeken heb als ik. (Dat neem ik dan maar aan) No human is evil, one chooses to be out of ease. ... |
|
|
