En ik hoop niet dat ze nog komt. Vandaag even geen wijsheden, verliefdheden, of kennis weetjes.
Voor vandaag heb ik het even helemaal gehad. Mn nichtje bijna van het bed zien rollen van het lachen in haar onderbroek, is een leuk doch beangstigend beeld om mee naar bed te gaan. Je moet roeien met de riemen die je hebt, maar wat als nu al die andere perse met jou riemen willen roeien. Ik maak me af en toe, een beetje zorgen om mn lieve nichtje, met d'r Paddo Slip.
Wat betreft de mensheid, hm, ik heb het klimaat debat In Amerika vandaag wat geholpen, door een 2 pagina's lang (lettertype 10 Tahoma) korte samenvatting te schrijven, over hoe onbetrouwbaar dat hele onderzoek waar kyoto op gabaseerd is nu eigelijk werkelijkis. ( Februari 2005, Natuurwetenschap & techniek )
Vandaag kwam dan ook voor het eerst, die jaren engels en les in natuurkunde en literatuur eindelijk (nouja wel vaker, maar zelden in het internationale openbaar) eens echt van pas. Helaas is misschien mijn allersimpelste Natuurkunde engels, of onbegrijpbaar, of onverstaanbaar voor de doorsnee Amerikaan. Maar ach, we doen het er maar mee.
En ik heb vandaag ook eindelijk de grote schoonmaak afgerond, en mijn kamer is nu schoon, en hm, buitengewoon opgeruimd, en dus ontzettend leeg. Ik nodig alle enthousiatelingen dan ook gelijk uit om wat op mn muur te komen tekenen! (serieus, toch, die paar die dit lezen, en nederlands kunnen, :P) Wat betreft dufheid, ik kan geen hoger duf-stadium bereiken dan dit, geen literaire gedachten, geen wilde (erotische) fantasieën, geen lumineuze ideeën, en geen woorden die ik niet kan vinden. Zelfs geen koude voeten, al duurt de rug, hiel en kniepijn van de vakantie zeurend en tot het einde van Nederland, Ik heb vandaag wel weer even kunnen genieten van de geschwindigkeit van de Deutsche Autobahn, en het genot dat de gele Bordjes 'Nimwegen' Inmiddels blauwe bordjes met  'Nijmegen' Geworden zijn.
En verder? Tja 'The world goes on'. And so must the show! Want het leven is eigelijk 1 groot toneelspel, tot je echt iets voelt, en tijdens het spel iemand duidelijk moet maken dat het toneel dus in de fik staat. Maar je tegenspeler het opvat als improvisatie.
Ach, wat weet ik ook eigelijk van acteren?
Wat weet ik uberhaupt met zekerheid? Ik doe elke dag wel honderden aannamen, maar hoe vaak ontdek ik nu echte waarheden? onweerlegbare waarheden? 1 keer in de week? 1 keer in de maand? Nooit?
Dat weet ik niet, niets is echt zeker, niets is ooit hetzelfde, en er licht zo weinig van de wereld in mijn macht of bereik.
En ik hoop niet dat ze nog komt,
Ze laat me me zo menselijk en waar lijken. Zo anders van het beeld dat ik hoop te worden. Zo perfect als ik als mens, eigenlijk hoor te zijn...

As I cleans my mind, from the prodigy I once was.
I decide to leave, what I love behind, at least a while.
To let her rest, or contemplate what she is.
The rain cleanses me also.
It purifies me, when I’m standing outside, with my family asking why.
They don’t understand, though my mother has a faint idea.
It doesn’t matter what I once was, Or will become in the future.
Just here and now the rain, and the state of mind, I grant the rain, to wash down my face.
I’m giving a little back to the land, let it share, in the splendours it gave me,
The feelings it nourished me with, and the emotions and wisdom that followed.
It doesn’t matter, If you say a lot, or a little, It won’t change what already was. As long as you just don’t say too much or nothing at all.
But the rain knows, she weeps every day, just to get a little bit back, from the humans that shelter for her cries. And evade her direct look.
Yes, I really do would like to, but not now. Let sense and rest return to the troubled minds. I know how hard it is, so I should shut up also. No more asking silly questions, It’s only too much, no waiting for answers, it’s only too little.
I’ll take rest, I’ll give rest. Being euphoric for what I already got, even if it was just a small glimp. Or a occasional rejection. It is more then enough for now, more then I should ask.
Sleep tight, don’t stay up too long. ;)

And, this place http://www.zaadz.com is pretty funny aswell.
Ta Ta, I remember those who I care for.

 

For spoiling a perfectly good day!

[ For men, and troubled women]

For all those men out there, who do know, what happens alongside your dick.
Yes, It's a woman's world. They make up, who gets to love, and who not.
I have never, ever met a single woman, who listened to other people's feelings about love.
When she says it's love, it is love. (this has nothing to do, with the girl I spoke about in my few last blogs, echt waar.)
From experience, I actually can speak. And the sad thing is, that when (in such cases) the woman thinks, no there wasn't really love. She just breaks up without a reason.
Thing is, they are abusing themselves, others and what love stands for.
Love was ment for 2 people. Yes, probably one falls in love first, and has to convince the other.
But the problem is men and women, are not the same. YES!
It is true, men do contemplate when a woman tells them if she likes him, whether to take advantage of it or not. This first step is judged souly by someone's looks, or on how desperate the man is. And the woman, will always think she was right.
Those are only lasting relations, when the man start to love the woman, and the woman will be convinced of her truth forever.
And the other way, well, it doesn't occur much between people of my age, i wouldn't know.

But think about it, I know I probably don't know shit about this. And about every woman will say so.
But seriously, revise is.
It is not like you can't change it.

Starfish, Andrea Bocelli and Antony
What do they have in common?
They don't have beautiful hair ;)

No excuses needed for what we are, or how we gotten to be that way.
No hard feelings, for the things that hurt us, and of which we eventually will learn.

There is no need for sorry, when all you excuse is yourself.

Don't do as I did, and forget about those already around you, in your times of deepest sorrow. People, no matter how stupid or ignorant about you, old friends. Sometimes, even when they don't have a clue, they will love you anyway. Unlike the love you were hopeing for.
Miracles don't exist, so don't put hope in those who seem to appear. You never were wrong, just not as fortunate as you would have hoped.

Love for someone else, was never ment to understand the you it came from. If someone doesn't understand the love which is given to her/him, don't try to explain. They will hopefully find out by themselves.

Don't look back with sorrow at those moments of total abondement of every bit of sense in your mind. Where logic cannot be found. At least you know, that you do know, what love really is.


(I wrote this for the me, of about a year and a half ago)

Een perfect beeld van iets zo imperfects zit af en toe vast in mn hoofd.
Gellukig heb ik mijzelf nog, dus blijf ik realisitisch.
Totdat dan ineens de heg staat te plassen, dan verlies je toch wel wat zelfvertrouwen.

Blof - De Hemel Is De Aarde.

Iedere dag verbaas ik me weer
Over hoeveel manieren er zijn
Om naar te kijken
En aan je te denken
Het houdt maar niet op
Ik wil meer...
Het is als de zon hier
Rivieren van licht
Die steeds breder en voller stromen
Mijn hart overstromen
Tot ik tenslotte mij ogen stijf dichtknijp
En steeds verder weg droom

En de hemel is de aarde
Ze vallen samen zonder grens
En de hemel is de aarde
En een engel is een mens

Iedere dag verbaas ik me weer
Over hoeveel miljoenen sterren er zijn
Om lang naar te staren
En dan te bedenken:
Ik zie ze wel staan
Maar ze zijn er niet meer

En de hemel is de aarde
Ze vallen samen zonder grens
En de hemel is de aarde
En een engel is een mens
En de hemel is de aarde
Je kunt er lopen, je kunt er staan
En de hemel is de aarde
Er komt geen einde aan

En de hemel is de aarde
Ze vallen samen zonder grens
En de hemel is de aarde
En een engel is een mens
En de hemel is de aarde
Je kunt er lopen, je kunt er staan
En de hemel is de aarde
Er komt geen einde aan

Wederom zit achter dat stomme ding, een gloeiend scherm, iets zo dood, en toch intussen zo warm.
Te corresponderen met mediums die eigelijk geen enkel flauw benul blijken te hebben van wat ze pretenderen of doen. En dat menig paranormaal geclaimde, dus nog verder in het duister zitten dan 'gewone' mensen.
De grens tussen werkelijkheid en logische inductie, en die van de geest en zijn onmetelijke kracht. lijkt wederom te vervagen. Wat is daar dan zo moeilijk aan? Waarom willen we zo graag iets 'speciaals' zijn. maar is iets 'speciaals-slecht' niet goed? Waarom heeft de mens zo'n onverbetelijke drang naar het zwart-witten en positief en negatieveren van alles om ons heen? Iets is toch niet slecht, omdat veel mensen dat zo vinden? Iets is toch niet persé goed omdat zoveel mensen dat vinden?
Of begeef ik me nu op een grens, die niet belopen mag worden?
In tegenstelling tot vroeger, heb ik hier echt moeite mee.
Of ik daarmee een beter mens ben? hoe moet ik dat weten? dat maakt de lezer zichzelf maar wijs. Ik hecht niet echt veel waarde meer aan ethische goed-en-slecht'en. En ik heb er schoon genoeg van dat mensen dit nog steeds aan mij verbinden. Hoewel ik nog steeds een hekel heb aan spruitjes. Maar dat is een mening verbonden aan mijzelf, dat ik het niet generaliseren moge.

Ik ben onzeker, of hoe je het ook willen noemt.

Maar ben niet laf, en zeker niet oneerlijk. Dus aan aan het 'algemeen gezien' 'negatieve' heb je dus ook niet veel.
'Positief' gezien heb ik dus weer een iets te grote mond voor 'onzeker' . en ben ik af en toe gewoon te zeker.
Maar geef me eens redenen om het niet te zijn?
En als je die niet voor jezelf kan bedenken,
Dan moeten wij nog eens goed praten,
bij een biertje ofzo.

Groeten,
mijzelf.

Stilte maakt ook jaloers.
Maar stilte doet ook denken,
En kijken, gellukig.

was ik maar vaker stil, en kon ik kijken.
Als mij datzelfde werdt gegeven.

stomme plankenkoorts

Hello, beautiful you, contemplating the worlds pain, and perhaps reasons for its suffering.
I want to give you as much love as i can. Not just because I think you might need it, but because you deserve it.
Now contemplating what love could mean for oneself, and why it is doing this to you. Why you know, that what has already happenend. I probably don't know, and might never do, but I was never asked. So, My pain:
(which is hopefully part of the world aswell)

Injustice, any form, people hurting others terribly on purpose, out of fysical need, or plain laziness. That really hurts me. I care for the pain, of those who do not seek it, and are struck by it. And do not know what to do.
Mankind needs pain.
But who am I to lecture? exactly. It is interresting. So seek it.
But know, that for whatever pain or sadness, there is always someone to comfort you. usually within 5 meters. Listening to either the title, siste, brother, mother, father, friend, girlfriend, boyfriend or spouce.
The 2 good things about pain:
One, from Platoon: It let's you know you're not dead/
The second: Everybody knows it, from experience.
Goodnight ;)